Hij is gestorven voor de liefde.
Daniel Robitaille, zoon van slaven, werd na de burgeroorlog geboren.
Hij was kunstenaar.
Een landeigenaar liet hem een portret van z'n dochter maken.
Ze werden verliefd, ze raakte zwanger.
Haar vader liet de arme man de stad uit jagen.
Toen ze hem grepen, zaagden ze z'n rechterhand af met 'n roestig mes.
Een bijenkorf werd geplunderd,
en de honingraat werd over z'n verminkte lijf gesmeerd.
De meute die zich had verzameld, vluchtte toen de bijen kwamen.
Hij is gestorven voor de liefde.
Z'n wederopstanding begon als gerucht en groeide uit tot een mythe.
Zeg z'n naam vijf keer in de spiegel, dan verschijnt hij.
Z'n afgezaagde hand is vervangen door 'n haak.
Z'n ogen stralen smart en haat uit. Bijen zoemen rond z'n lippen.
De mythe verspreidde zich van plek tot plek,
en schoot wortel in de meest godverlaten oorden.
Zelfs hier in New Orleans zijn er uit zijn naam moorden gepleegd.
Ja, maar bestaat hij echt?
Cabrini Green, Chicago, 1992.
Helen Lyle raakt zo geobsedeerd door de mythe
dat ze doet of ze de Candyman is. Ze vermoordt haar slachtoffers met 'n haak.
Inwoners geloven dat zij de Candyman was.
En u, doctor Purcell? - Of ik in hem geloof?
Ik geloof in de mythe.
Maar of hij bestaat, in vlees en bloed? Nee.
Dat lijkt me niet. - Bewijs dat 's.
CANDYMAN EEN EEUW VAN ANGST
Wat een opluchting.
M'n uitgever had het me nooit vergeven. Stelt u zich voor:
"Geleerde tijdens boektournee met haak vermoord."
Mag ik u voorstellen: Onze Candyman, Peter.
Sorry. Ik raak nogal in de war door al deze straten.
Durfde je daar soms niet?
Is het een cadeau? - "Voor Ethan".
Ethan Tarrant.
Ik vind het heel erg wat er met je vader is gebeurd.
Hij vroeg u om hulp.
Weet je wel hoeveel mensen er naar me toe komen?
M'n vader was niet gek. - Dat zeg ik ook niet.
De Candyman bestaat niet, zei u. Nu is hij dood.
Ik heb dit eerder meegemaakt. Mensen raken geobsedeerd door de mythe.
Er is geen mythe. Robitaille was echt.
Daniel Robitaille is al heel lang dood en begraven.
Hij is hier.
U hebt hem opgeroepen.
Het spijt me, ik kan je niet helpen.
Jij bent de volgende, Purcell.
Van je kruis naar je strot. - Je bent al net zo gek als je vader.
Whisky, graag.
Gore moordenaar.
Gooi hem de tent uit.
Jij bent de volgende.
Wegwezen.
Dat boek is van mij.
Horen jullie me, New Orleans?
Horen ze me? Dit is Kingfish op 96.2 FM.
Gezalfd en benoemd.
Nog drie dagen, Crescent City,
drie dagen voor het vasten.
Dus laten we pret maken voordat we boete doen,
en feesten voor het vasten.
De Kingfish houdt jullie allemaal de hele tijd gezelschap.
Weten jullie wat "carnaval" in het Latijn betekent?
De Kingfish is naar goede scholen geweest, dus die kan 't vertellen.
"Carnaval: afscheid van het vlees."
Dat betekent het. Geweldig. "Afscheid van het vlees."
Ja, u hebt gelijk.
En vaarwel aan al die overstromingen, wat mij betreft.
Zeker weten. Kijk zelf.
De oevers van de Mississippi staan op overstromen.
En kijk eens naar de lucht. Het gaat weer regenen.
En die woIken, broeders en zusters,
zijn niet de enige bedreiging voor Crescent City.
Ik heb het over moord, mes amis.
We hebben al van hem gehoord: de man met de haak.
Dus als u uw kostuum aantrekt en uzelf bewondert in de spiegel,
houdt uw lippen dan stijf op elkaar.
En noem z'n naam niet.
Is hij altijd zo boos?
Ik denk van wel.
Waarom is dat? - Omdat hij gekwetst is.
"Omdat hij gekwetst is".
Door wie dan, Matthew?
Door iedereen. - Hé Annie, kijk.
Kom 's hier.
Blijf staan, dan schilder ik je. - Probeer het 's op papier.
Papier is niks. Veel te leeg.
Jij moet 't papier vullen. Een spiegel kun je niet bewaren.
Waarom niet? Die loopt niet weg.
Er is iets met je broer. - Carnaval staat voor de deur.
Ik zou gips voor ze halen. - Voor hun maskers.
Die kinderen zijn gewend om voor zichzelf te zorgen.
Ik kom morgen terug. - Ga nou maar.
Hé, Pam.
Wou je hier soms gaan wonen?
Kom, we gaan.
Dag, Miss Tarrant. - Hallo, Greg.
Nog niet klaar? - Ik heb de pest aan dat ding.
Waarom laat je hem dan aan? - Toe, Annie. Hou op.
Wat zei Ethan, moeder? - Hij zei nauwelijks iets tegen me.
Hij wil alleen met jou praten. Niet te geloven. Moord.
Dag, Mrs. Tarrant. - Noem je dat 'n snelle reactie?
Pardon? - Het alarm ging 45 seconden geleden af.
We reageren zo snel mogelijk. Het codewoord, graag.
Ik weet wel een codewoord voor je.
"Eikel". - Moeder.
Als je zo oud bent als ik, mag je zeggen wat je wilt.
Mag je drinken van dokter Lewis?
Die denkt dat ik doodga aan kanker.
Zegt dat 't niet uitmaakt wat ik doe.
Dat laten we innemen.
Weet je wat ik jammer vind?
Dat m'n haar niet grijs wordt.
Ik weet precies op welke dag ik ziek werd.
De dag dat je vader stierf.
Achteruit. - Wat vindt u van uw zoons arrestatie?
Ga achteruit.
Help m'n moeder, Paul.
Geef ons uw commentaar.
Alsjeblieft, Octavia. Koffie met alles erop en eraan.
De cichorei brengt m'n maag tot rust.
Je bent 'n redder in de nood.
Hij wordt een geweldige vader.
Tegen die tijd ben ik al voer voor de wormen.
Ik wil 'n begrafenis in de winter, vooral met dit klimaat.
Mrs. Tarrant? Mevrouw.
Misschien moet ik eerst alleen gaan. - Dat is het beste.
Ik wil hem niet van z'n stuk brengen.
Dan gaan wij naar de kantine. De gumbo is hier goed heet.
Mijn beschermengel.
Hoe is 't? - Weleens beter geweest.
Hoe gaat 't met mama?
Ze redt zich wel.
Moet ik de decaan bellen? - Dat hoeft niet.
Die heeft me drie maanden geleden weggestuurd.
Kom op. Papa wilde dat ik rechten ging doen, ik niet.
Ik had de pest aan de colleges. - Je ging liever op kroegentocht.
Wat is er gisteravond gebeurd?
Die zak ging zitten en bestelde een borrel.
Hij begon op 't ijs te kauwen...
Even geen gezeik, Ethan.
Wat is er gebeurd?
Jij hoort hier niet. - Die vent is gestoord.
Inteelt, als je 't mij vraagt. - Regels, Ray.
Denk je dat ik die rijke stinkerd laat ontkomen?
Hij begint slordig te worden.
De eerste drie slachtoffers waren onbekenden.
Tot nummer vier: Mr. Coleman Tarrant.
Vermoord, net als de rest. - Wie had papa's lijk gevonden?
Niemand minder dan de jonge Ethan.
Wat is dit? Bescherm je iemand?
Of ik iemand bescherm?
Ik bel Clay McPherson en...
Geen advocaten. - Vrienden van de familie.
Die kunnen hem nu niet helpen.
Op school kende ik lui zoals hij.
Ze dachten dat ze beter waren dan ik,
omdat ze in 'n kast van een huis op Esplanade Avenue woonden.
Hier kom je niet zo makkelijk onderuit. Het is moord.
Snap je 't dan niet? Ik heb het gedaan. Ik heb bekend. Punt uit.
Het lijkt erop dat ik toch nog naar 't carnaval kan met m'n man.
Ik weet wat dit is.
O, ja? - Mensen willen soms gestraft worden,
ook al hebben ze niets misdaan.
Jij hebt papa niet vermoord.
Je was die nacht toevallig thuis.
Dit heeft niks met papa te maken. - Jawel.
Hou erover op. - Wat heb je gezien?
Hou op.
Hou op, zei ik.
De tijd is om.
Ik kom er wel achter wat er is gebeurd.
Deze zaak is zo klaar als een klontje.
Hij heeft niet eens 'n advocaat. - Uw broer heeft bekend.
Wat hebt u voor bewijs? Er is geen bloed.
Hij heeft 't slachtoffer bedreigd. - Dus is hij de dader?
Het gaat om meer dan de moord op Purcell.
Wat bedoelt u?
Mogelijk was Ethan ook betrokken bij de dood van uw vader.
Ze zijn op dezelfde manier vermoord.
Waanzin. M'n broer aanbad m'n vader.
U hebt geen idee wat hij heeft meegemaakt. Zoek 'n andere zondebok.
M'n broer heeft het niet gedaan.
We zullen zien.
Dit is voor de man met de haak: even dimmen, man.
Kalm. Eet wat gumbo of zo. Zelfs Kingfish weet waar de grens ligt.
Moet je ergens heen, Ben?
Ik moet naar het feest. - Hij moet naar het feest.
Vind je wat ik heb gekookt niet lekker?
Te heet? - Geen honger.
Lichtgewicht.
Kan 'n familie vervloekt zijn?
We vonden onszelf vroeger de gelukkigste kinderen ter wereld.
Ethan was zo slim.
De eerste Tarrant in de Hoge Raad, dacht papa.
Maar bij zijn dood trok er een woIk boven ons samen.
Je moet aan de goede dingen in het leven denken.
Je hebt 'n klas kinderen die hun best doen vanwege jou.
En je hebt een kanjer van een man.
Dat vindt je ma tenminste.
Zullen we maar gaan? - Eindelijk een goed idee.
Wegwezen.
Stomme toerist.
Feesten.
Sorry. Ik dacht dat je me had gehoord.
Dat is mooi.
Ik krijg hem maar niet af.
Het gelukkige gezin.
Wij doen 't beter. Dat beloof ik.
Papa was dol op dit huis.
Zelfs na de verhuizing reed hij er ons nog vaak langs.
Alsof hij erheen getrokken werd.
Horen jullie me, Crescent City? Voelen jullie 't komen?
Toen de kerk besefte dat ze de heidense gebruiken niet kon uitroeien...
Neem je die mee? - Voor het geval dat.
Goed idee, schat.
Dit verklaart een hoop.
Ik woon hier al 13 jaar niet meer.
We zijn niet alleen, denk ik.
Je laat me vreselijk schrikken.
Blijf met je poten van m'n spullen.
Sorry. Ik wilde u niet lastigvallen.
Stomme klootzak.
Net als de anderen.
Annie, ik legde net uit aan meneer...
We willen niemand lastigvallen. We keken rond.
Ik heb hier vroeger gewoond.
Ik hoor bij haar.
Ik kende je hele familie al, dacht ik.
Waar zijn we hier nou naar op zoek? - Er is Ethan die nacht iets overkomen.
Hij heeft je vader gevonden. - Het is meer dan dat. Kom 's mee.
Dit was mijn slaapkamer.
Geweldig.
Zie je?
Jij had de kamer met uitzicht.
Dat waren de slavenvertrekken. Ethan en ik mochten er niet spelen.
Daar is het gebeurd.
Gaat 't? - Niets aan de hand.
Laten we gaan, Annie. - Ik ben zo terug.
WIE ZOET IS, KRIJGT LEKKERS
Hé, wat doen jullie daar?
Verdomme.
Hé, kom op.
Kom op.
Doe even rustig.
Kom.
Ik wil graag dat je een dag vrij neemt.
Het is aan die kinderen te danken dat ik niet gek word.
Ik hou van je. - Ik hou ook van jou.
Tot ziens.
Wat is hier aan de hand? Hou op met vechten.
Jongens... Liz, hoe heet hij?
Hou op. Waarom doen jullie dit?
Drew, Matt, ophouden.
We waren maskers aan 't maken...
Ophouden. Wat is er aan de hand?
Matthew. Drew. Ophouden nu.
Wat is er? - Hij begon.
Leugenaar. - Wel. Kijk.
Matthew?
Wat is dat?
De Candyman. Ze hebben hem vermoord.
Luister. De Candyman bestaat niet.
Het is maar een eng verhaal. En dit komt uit Matthews fantasie.
Maar al die moorden dan?
Er zijn mensen in deze wereld die soms gruwelijke dingen doen.
Als ze niet gepakt worden, geven we denkbeeldige monsters de schuld.
De Candyman is 'n denkbeeldig monster. Meer niet.
Maar hij woont in de spiegel. Zo komt hij bij je, via de spiegel.
Als je z'n naam vijf keer zegt, zou hij moeten komen.
Dat geloven jullie toch niet echt?
Nou, dan moet ik het maar bewijzen.
Daar gaat ie.
Zie je wel? Er gebeurde niets.
Hoe kon je nou zo stom zijn om dat te doen.
Het was de enige manier om ze te overtuigen.
En jezelf misschien?
Wat bedoel je? - Dat weet je best.
Ben je klaar voor 't toetje?
Alweer?
Vooruit.
Monsters bestaan niet.
Heb je hulp nodig?
Nee, het gaat prima.
Paul?
Annie.
Ik ben het teken aan de wand,
de fluistering in de klas.
Ik ben voor jou gekomen.
Wie niet weg is...
Paul...
We gaan op reis,
jij en ik.
McKeever weet 't trapje te nemen en redt het toetje. Wat een man.
Annie, kies mijn kant.
Je bent van mij.
Het lijkt wel elke nacht volle maan.
Die familie heeft wel alle pech van de wereld.
Even kalm, Ray.
Neem de tijd. Alles wat je je kunt herinneren.
Hij was 't.
Hij? Wie is "hij"?
Hij kwam gewoon uit de schaduw.
En hij had een haak die uit z'n arm kwam
en er kropen bijen uit z'n gezicht.
Als u een gek in een carnavalskostuum hebt gezien...
Het was geen masker.
Hij is echt. - Natuurlijk.
En m'n broer?
We denken niet dat de moord op uw man...
Dat is flauwekul. Hij is onschuldig.
Als dat zo is, dan blijft alleen u over, toch?
Mama.
Hemel zij dank.
Ze liegt.
Ik ben er, lieverd.
We zijn bijna thuis, schat.
TOON BEROUW OF WEES VERVLOEKT
HIJ WEET HET
CHRISTUS KOMT
GIJ ZULT NIET DODEN
Hier.
Denk je ook dat ik gek ben? - Zeg dat niet, Annie.
Waarom ging papa die nacht naar het huis?
Wat wist hij? - Toe, Annie. Je moet rusten.
Heeft hij 't ooit over de Candyman gehad?
Ga nou maar slapen. Dat heb je nodig.
Wij allemaal.
Vandaag is 't zover, New Orleans. Carnaval.
En de tijd tikt maar door. Als de klok middernacht slaat,
en Comus Rex begroet,
als de politie te paard ons het Quarter uit veegt,
dan, mes amis, is het histoire.
Je hebt me hier gebracht.
Je hebt Paul vermoord.
Onderdruk je angst en laat die je voeden.
Kom met me mee en zing het lied van misère.
Word deel van mijn wereld, Annie.
Stil maar, Annie. Het was maar een droom.
Ik zag hem, moeder. - Dood is de terugreis, weet je.
We verlaten 't leven zoals we kwamen.
Alleen? - Naakt, blind en onder je eigen stront.
Maar ik sterf in m'n jurk van 't eindexamenbal.
God weet dat die weer past.
Rust wat. Ik kijk wel even wie er is.
Het interesseert me niet wat ze zeggen.
Zeg maar dat ze ziek is. En dat ze op school horen te zitten.
Wie is daar?
Niemand, Annie. Ga terug naar bed.
Stuur ze naar boven.
Hier?
Even rustig aan.
Vertel me wat er precies is gebeurd.
Matthew is verdwenen. - Gisteravond.
De politie heeft met iedereen gepraat. - Ze weten niks. Maar stel...
Nu ben ik trots op je, New Orleans. We eten het vlees rauw.
Ik ga niet naar huis totdat dit voorbij is. Ik blijf fulltime in de lucht.
Laat er maar 'n orkaan komen.
Kan iemand Kingfish een vrouw brengen?
Morgen begint het vasten, mes amis, en ik wil me iets lekkers ontzeggen.
Wie zoek je? - Ik ben Matthews juf.
Ik zoek z'n vader. - De dominee ontvangt niemand.
Ik wil helpen. - Hulp?
Daar hebben we al veel te veel van gehad.
Ga terug naar je klas. - U snapt het niet...
We begrijpen het best. - Wat precies?
Ik maakte me zorgen dat hij 's avonds buiten was,
maar hij wilde niet dat z'n pa meeging om verf te kopen...
Ik liet hem alleen gaan. - Wat zei de politie?
Die interesseert 't niet. Weer 'n dealer of moordenaar minder, denken ze.
Ze kennen m'n zoon niet. - Matthew was erg op zichzelf.
Sinds z'n moeder overleden is, heeft hij nachtmerries.
Sprak hij daarover? - Nee, maar ze waren vast heel erg.
Hij slaapt niet meer in z'n kamer. Hij schildert de hele nacht.
Alleen dat brengt hem tot rust. - Mag ik ze zien? De schilderijen.
Z'n atelier noemt hij dit.
Lieve God.
Heeft hij het ooit over de Candyman gehad?
Ik had nooit gedacht dat hij die verhalen geloofde.
Waarom geloofde Matthew ze wel?
Ik zie het elke dag.
De mensen hier zijn wanhopig. Ze hebben geen reden tot hoop.
Ze wenden zich tot afgoden.
Maar dat mag mijn zoon niet gebeuren.
Maar stel dat het waar is?
Dat de Candyman wel bestaat?
Dan kan alleen God ons redden.
Kom, we gaan naar huis.
Nee, ik wil dat hij gaat staan.
Kom op, jongens. - Ik doe m'n best.
Vooruit, laat me met rust. - Duwen.
Wat wil je nou dat ik doe?
Het komt door de bijen.
Jullie worden allemaal gestraft.
Zelfs u.
Jawel, New Orleans, het is carnaval.
Het is dinsdag, en ik ben dik. M'n riem is geknapt, m'n broek staat open,
m'n buik is 'n berg liefde, vol oesters.
En morgen is het aswoensdag, dat weet iedereen.
Stof zijt gij, en tot stof zult gij wederkeren.
Ik zag hoe Paul doodging.
En nu Matthew.
Ik heb z'n naam gezegd waar de kinderen bij waren.
Waarom heb je niks gezegd? - Ik wilde je beschermen.
Jou en mama.
Maar het was niet genoeg.
Het is nooit genoeg. - Wat heb je die nacht gezien?
Wat deed papa daar?
Hij geloofde erin. Hij had mij zelfs overtuigd.
Jij hebt niet gezien hoe geobsedeerd hij werd.
Het enige waar papa het nog over had, was om...
Hem op te roepen. Ik durfde hem haast niet alleen te laten.
Maar die nacht was hij me te snel af.
Ik wist precies waar hij heen ging.
Hij was elke avond naar 't huis gegaan.
Ik heb het verknald.
Vijf minuten eerder, dan had ik... - Maar waarom wilde hij 'm oproepen?
Hij wist hoe hij 'm kon vernietigen. - Wat hebben wij ermee te maken?
Dat weet ik niet. Dat wou papa niet zeggen.
Hij had contact met 'n man die handelde in spullen van de zwarte markt.
Gestolen kunst en zo. - Hoe heette die?
Hij wil niet praten. - Z'n naam.
Thibideaux, in de Quarter.
Ga niet, het is te gevaarlijk.
Ik wil weten wat papa zocht. - Wacht tot ik vrij ben.
Daar is geen tijd voor.
Trouwens, hier ben je veilig.
Hier let er altijd iemand op je.
Dit heb je eerder gedaan.
Vooruit, likken. Het druipt. - Ik doe m'n best.
Wil je iets lekkers?
Schaafijs, graag.
Kersen?
Kersen is prima.
Wie zoet is, krijgt lekkers.
Wil je verder nog iets?
Ik zoek een man genaamd Thibideaux.
Ik geloof niet dat ik iemand ken die zo heet.
Het gaat over m'n vader. - Dan moet je met je vader praten.
Die is dood.
Hij is vermoord.
Coleman Tarrant.
Clara...
Ga jij maar vast naar dat feest, dan zie ik je daar. Goed?
De borrel die je me hebt beloofd, wil ik wel hebben, Honoré.
Ja, schat. Daar reken ik op.
Wacht hier.
Ik ga even kijken.
Je vader begreep 't verschil tussen geschiedenis en ouderdom.
Sommige dingen zijn gewoon oud. Andere hebben historie.
En historie, als 't leven, is niet altijd even mooi.
Het eet en, neem me niet kwalijk, het doet z'n behoefte.
De meeste spullen die je vader zocht, hadden historie in zich.
Je vader had ontdekt dat de Candyman in New Orleans is geboren.
Zijn naam was Daniel Robitaille.
En zij was z'n minnares.
Caroline Sullivan.
Je vader was haast even geobsedeerd door haar als door hem.
Waarom? - Ze had iets wat hij wilde hebben.
Haar spiegel.
Degenen die de verschrikking zagen,
zeiden dat Robitailles lijden zo hartverscheurend was,
zo ondraaglijk, dat z'n ziel gevangen raakte in Carolines spiegel.
M'n vader dacht dat hij hem zo kon stoppen.
Breek de spiegel, verbreek de vloek.
Waar is de spiegel nu?
Wie weet? Caroline vond hem naast zijn lijk en verdween.
Er waren natuurlijk geruchten. Zelfmoord...
Maar dat geloofde je vader niet.
Laat me gaan.
Wat wil je van me?
In je groeit leven.
Een dochter.
Wie je bent, kun je niet veranderen.
Kom op.
In je groeit leven.
Een dochter.
O, Paul.
Wie ben ik?
De wereld draait, broeders en zusters, draait snel richting morgen.
Ik ben niet de man die ik was.
Ik heb hoeven aan m'n schoenen en hoorns op m'n hoofd.
Ik wil 't leven op m'n bord.
En laat dat tafelzilver maar, want vanavond eet ik met m'n handen.
Wie is daar?
Robitaille is hier in New Orleans geboren.
Dat weet ik.
Ik heb hem opgeroepen waar Matthew bij was.
Kinderen van slaven werden hier geregistreerd.
Daniel Robitaille.
Geboren op de Esplanade Plantation.
Dat is het huis van mijn familie.
Daar ben ik geboren.
Er is meer.
Als 't waar is wat Matthew gelooft, hoop ik dat u 't kunt laten ophouden.
God zegene u.
MIJN GELIEFDE DAT JE LIJDEN NU EEN EINDE VINDT
MOEDER VAN ISABEL
Ze hadden een dochter.
Ga hier maar zitten.
Kijk maar eens goed.
Ik kan 't niet meer aan. - Meer werk van je zus.
Dat heeft ze niet gedaan. - Lul niet. Ik heb je wel door.
Waarom zeg je dat? - Je hebt haar steeds beschermd.
Je weet niet waar je het over hebt. Hij heeft 't gedaan.
Wie? Je vriend de Candyman?
Ben je bang? - Laat me los.
Zullen we hem oproepen?
Je bent gek.
Nee, niet doen.
Niet doen.
Halt.
Halt, zei ik.
Hebt u Mrs. Tarrants dochter Annie gezien?
Nee, hier is niemand geweest.
CAROLINE EN ISABEL, 8 JAAR
Goedenavond. - Hebt u haar hier gezien?
O, Annie.
Je hebt vanaf 't begin gelogen.
Ik heb 't geboortebewijs gezien, en het graf.
Nee, het is niet waar.
Caroline heeft 't huis gekocht omdat hij daar geboren was.
Ze heeft haar dochter daar opgevoed, jouw oma.
Niemand vermoedde hoe het zat. Papa wel.
Dus papa begon te zoeken. Hij wilde hem laten ophouden.
Maar jij bleef maar liegen. - Om jou te beschermen.
Wacht maar tot je zelf kinderen hebt. - Ik zal nooit liegen tegen m'n kind.
Je vader maakte alles kapot door onze naam te verbinden met dat monster.
En dus maakte jij alles kapot door de waarheid te ontkennen.
Ik ben geen deel van hem.
Wij zijn z'n familie.
We zijn z'n bloed. - Ik wil niet dat je zo praat.
Je kunt hem niet wegspoelen met drank.
De Candyman bestaat niet.
Hij bestaat niet.
Mijn kind.
Je twijfelde aan me, je eigen vlees en bloed.
De dood is de terugreis.
Annie, het is bijna tijd.
Tijd voor onze reis.
Binnenkort zijn we samen, zoals ik heb gepland.
Je kunt je niet verzetten tegen je genen.
Ons bloed.
Het bloed van je baby.
Verzet je niet tegen 't lot.
De keus is aan jou, Annie.
Het spijt me zo.
Miss Tarrant.
Vlug. Ga achterom.
Annie, ik doe je niks.
Ethan is dood.
Hij is neergeschoten toen hij wilde vluchten.
Rechercheur Levesque's lichaam is verminkt aangetroffen.
De bewakers namen aan...
Ik heb de video gezien van wat er is gebeurd.
Rays lijk werd door iets krachtigs uit elkaar gereten,
maar niet door je broer.
Ga maar snel, voordat ze komen.
Nog 29 minuten, New Orleans.
29 minuten tot het oordeel.
Word dronken, word dikker, en kom aan je gerief.
Ja. Dat zei ik, ja. Je kunt de Kingfish vertrouwen.
De hemel heeft zich geopend en de oevers van de Mississippi
staan op overstromen.
Dat water kunnen ze niet tegenhouden. De rivier is zo vol als Kingfish' buik.
Ja, carnaval.
Waar is ie?
Verdomme.
De onderkomens van de slaven.
Matthew. Lieve heer.
Is alles in orde met je? Ik maakte me zo'n zorgen om je.
Je moet naar huis gaan.
Ik wist dat hij zou komen toen u hem had opgeroepen. Net als eerst.
Je verstopte je hier.
Ik zie hem in m'n dromen.
Ik weet het. - Ik moest hem zien...
Ik wilde hem in 't echt zien.
Matthew, ik moet de spiegel vinden.
Daar moet hij zijn. Voorzichtig.
Ga terug. Ga hulp halen, Matthew.
Niet doen, Annie.
De spiegel is het geheim van m'n kracht.
De bewaarplaats van m'n ziel.
Het lot van onze familie.
Annie, onze reis begint.
Daarom heb ik je hierheen gebracht.
Ik ben niet altijd zo geweest.
Ik ben zo geworden.
Je moet zien wat ze hebben gedaan.
M'n enige zonde was dat ik van Caroline hield en haar 'n dochter gaf.
Alles hebben ze van me afgepakt.
Laat me gaan.
M'n gezin.
Dacht je dat je ons kon ontsnappen?
M'n kind, m'n leven.
Wees m'n getuige.
Zie hoe ik de weerspiegeling van hun haat werd.
Van hun zonde.
Vermoord hem.
Zie wat het betekent om me bij die naam te noemen.
Candyman.
Wie zoet is, krijgt lekkers.
M'n pijn was ondraaglijk.
Maar die van Caroline was nog groter.
Laat hem gaan.
Hou haar tegen.
Vader. - Caroline.
Vervloekt zijn jullie allemaal.
Je hebt m'n dochter bezoedeld.
Vader. - Zou ze je nu nog kunnen aankijken?
Candyman...
Zie je nu wat me is afgenomen?
Ze hebben me vermoord, Annie.
Maar m'n ziel konden ze niet vernietigen.
Ga met me mee. Dan gaan we samen naar een wereld zonder pijn.
Geen pijn meer.
De dood is slechts het begin.
Je wieg wordt je graf.
Pak m'n arm vast, Annie.
Annie. - Pak m'n hand.
Pak m'n hand. Kom hier.
Wegwezen.
Weg.
Vooruit.
De keus is niet meer aan jou.
Je bent van mij.
Het wieg is jouw graf, niet dat van mij.
Wegwezen hier. Vooruit.
Stof zijt gij, en tot stof zult gij wederkeren.
Ja, het is vastentijd. Dus doe het rustig aan.
We hebben er weer een overleefd.
De Kingfish hoopt dat je veel hebt om boete voor te doen.
Hopelijk heb je met genoegen afscheid genomen van 't vlees.
Dat is de cyclus, Crescent City.
En we beginnen overnieuw.
Nog meer, mammie. - Nog een paar bladzijden.
Dat is je mammie. Ze is knap.
Dat klopt.
En wie is dat?
Dat meisje is je overgrootmoeder Isabel.
En dat is haar moeder, Caroline. En zo heet ik ook.
Wie is dat? - Dat is de papa van Isabel.
Als je wat ouder bent, vertel ik je een verhaal over hem.
Nu vertellen. - Nu ga je slapen.
Caroline.
Ga slapen.
Gedownload van www.nlondertitels.com